تجربیات یک دندون پزشک..

سلام رفقا روزتون بخیر رضا معینی فر دندون پزشک مجموعه اپکسم که می خوام در این مطلب راجب دغدغه همیشگی مراجعه کننده ها که نگران مراقبت های بعد ایمپلنت هستن صحبت کنم 
در کلیپ این مطلب به برسی ۶ روش مراقبت بعد از عمل کاشت ایمپلنت در رشت میپردازیم که بسیار برای سلامت شما و سلامت دهان و دندان شما مهم است.این موارد به قدری اهمیت دارند که اگر رعایت نکنید بدن شما به ایمپلنت تازه کاشته شده شما واکنش نشان داده و آن را به عنوان یک جسم خارجی شناخته و ایمپلنت توسط بدن شما دفع میشود و در نهایت چرک کرده و شل شده و می افتد.

برای پیدا کردن بهترین کلینیک دندانپزشکی در رشت یا بهترین ایمپلنت در رشت برای خودتان در رشت، توصیه می‌کنم موارد زیر را در نظر بگیرید:

• تجربه و تخصص دندانپزشک: تحقیق کنید که دندانپزشک متخصص ایمپلنت چه میزان تجربه و تخصص در این زمینه دارد. می‌توانید نظرات بیماران قبلی را بخوانید و نمونه کارهای او را بررسی کنید.

 

• تکنولوژی و تجهیزات مورد استفاده: اطمینان حاصل کنید که مرکز مورد نظر از تکنولوژی و تجهیزات پیشرفته برای انجام ایمپلنت استفاده می‌کند.
• مواد و برند ایمپلنت: در مورد برند و کیفیت ایمپلنت‌های مورد استفاده در مرکز سوال کنید. برندهای معتبر معمولاً کیفیت و طول عمر بالاتری دارند.
• هزینه: هزینه ایمپلنت می‌تواند در مراکز مختلف متفاوت باشد. در مورد هزینه نهایی و شرایط پرداخت سوال کنید.

 

• نظرات و رضایت بیماران: نظرات و تجربیات بیماران قبلی می‌تواند دید خوبی نسبت به کیفیت خدمات و رضایت کلی از مرکز ارائه دهد.
• موقعیت مکانی و دسترسی: موقعیت مکانی مرکز و سهولت دسترسی به آن نیز می‌تواند برای شما مهم باشد.

مراقبت‌های بعد از عمل کاشت ایمپلنت دندان به شرح زیر است:

بلافاصله بعد از جراحی ایمپلنت :

• کنترل خونریزی: انتظار کمی خونریزی خفیف در ۲۴ ساعت اول طبیعی است. یک گاز استریل را محکم اما به آرامی روی ناحیه جراحی قرار دهید و به مدت ۳۰ تا ۶۰ دقیقه نگه دارید. در صورت نیاز گاز را عوض کنید. از شستشو یا تف کردن شدید خودداری کنید، زیرا این کار می‌تواند لخته خون را جابجا کرده و روند بهبودی را به تاخیر بیندازد. اگر خونریزی شدید ادامه داشت، با دندانپزشک یا جراح دهان خود تماس بگیرید.

 

• کنترل تورم: تورم بعد از جراحی طبیعی است و معمولاً در عرض ۲ تا ۳ روز به اوج خود می‌رسد. در ۲۴ تا ۴۸ ساعت اول، به مدت ۲۰ دقیقه کیسه یخ را روی قسمت بیرونی صورت خود در نزدیکی ناحیه جراحی قرار دهید و سپس ۱۰ دقیقه بردارید. بالا نگه داشتن سر، به خصوص هنگام خواب، نیز می‌تواند به کاهش تورم کمک کند.

 

• مدیریت درد : داروهای مسکن تجویز شده توسط دندانپزشک یا جراح دهان خود را طبق دستور مصرف کنید. اغلب بهتر است اولین دوز را قبل از از بین رفتن بی‌حسی موضعی مصرف کنید.
• استراحت: حداقل چند روز اول پس از جراحی از فعالیت‌های سنگین خودداری کنید. پیاده‌روی آرام معمولاً مشکلی ندارد.

 

در طول دوره بهبودی (چند هفته اول پس از عمل):

• بهداشت دهان:
  • روز جراحی: دهان خود را نشویید.
  • از روز بعد از جراحی: به آرامی دهان خود را با محلول آب نمک گرم (۱/۴ قاشق چایخوری نمک در یک لیوان آب گرم) چندین بار در روز، به خصوص بعد از غذا، بشویید.
• • دندان‌های دیگر خود را طبق معمول مسواک بزنید، اما بسیار مراقب باشید که به ناحیه جراحی آسیب نرسانید. دندانپزشک شما ممکن است در مورد نحوه تمیز کردن ملایم اطراف ناحیه ایمپلنت به شما راهنمایی کند.
  • حداقل به مدت یک هفته یا طبق دستور دندانپزشک از مسواک برقی در نزدیکی محل ایمپلنت استفاده نکنید

سلام من رضا معینی فرم و در کلینیک دندان پزشکی اپکس مشغول به کارم و اومدم ویدیو جدید همکارمو باهاتون به اشتراک بزارم 

ایمپلنت یا بریج  پاسخ به این سوال پر تکرار  در ۳ دقیقه لطفا تا انتها با من همراه باشید .خوب دو موقعیت یکسان رو داریم از درمان ایمپلنت در سمت راست و بریج در سمت چپ که در هردو دندان پیشین از دست رفته و کشیده میشه در سمت راست گزینه ایمپلنت فوری در رشت و به دنبال آن اباتمنت ایمپلنت متصل میشه و در آخر روکش قرار میگیره .

در این موقعیت دندان های مجاور درگیر نمیشند.در اینجا بریج را داریم که برای انجامش باید دندانهای مجاور را بتراشیم در این مرحله ممکنه دندانها حساس شوند یا حتی نیاز به عصبکشی داشته باشیم یک بریج اساسا دو روکش با یک دندان(ایمپلنت در رشت) در وسطه که و روی دندانهای آماده شده چسبانده میشه  مقایسه این دو موقعیت در مراحل اولیه پس از درمان نشان میده که میتونه نتایج یکسان در ظاهر داشته باشه .اما با گذشت زمان در ناحیه دندان از دست رفته و دندانهای اطراف آن استخوان تحلیل رفته و بسته به نوع حاشیه لثه حفره هایی در اطراف تاج دندان ها تشکیل میشهک ه البته تشخیصش سخته و اگر تشخیص داده نشه میتونه خیلی مخرب باشه  و به تنهایی باعث مشکلات کانال ریشه و آسیب در نوک ریشه بشه. با ادامه تخریب ، دندان دچار شکستگی و تحریک میشه و اغلب عفونت می‌کنه مقایسه این گزینه مزیت عدم از دست دادن دندانهای مجاور رو مشخص می‌کنه.

عفونت ها میتونن چرک کنن و به داخل دهان تخلیه بشن و باعث ایجاد طعم بد غذا و بوی بد دهان بشن و تنها راه حل حاضر برداشتن بریج و دندان تخریب شده است برای ادامه بریج دوباره باید دندان های دیگه ای رو تراشید تا بریج بزرگتر بسازیم یک بریج ۴ تایی

آما این بریج به دلیل از دست دادن استخوان به خوبی اولی به نظر نمیرسه در ایمپلنت نتیجه بدون مشکل ادامه داره احتمال مخرب بودن بریج با گذشت زمان رو بهتون نشون میدیم  تعداد دندان‌هایی که باید برای بریج استفاده کنیم دو برابر میشه و احتمال این که همون عواقب برای دندانهای بعدی رخ بده دو برابر افزایش پیدا می‌کنه

این هم یک بریج ششتایی نتیجه میگیریم جایگزینی دندان با ایمپلنت درمانی بهتر و آسیب کمتر و ارزانتر است

یکی از مریضام بهم گفت یه کارگاه سفالگری هست آخر هفته‌ها برگزار می‌شه. با خودم گفتم: «چرا که نه؟ سفال با دندون که فرق داره، ولی هر دو با دست سر و کار دارن!»
رفتم اون کارگاه. اولش که وارد شدم، همه چی پر از خاک رس و بوی گل بود. نه از ماسک و روپوش سفید خبری بود، نه از یونیت و چراغ‌های تیز. یه چرخ سفال بود، چند تا آدم ذوق‌زده، و یه مربی که هی می‌گفت: «گل رو حس کن، زور نزن، راه بیفت باهاش.»
دستام که رفتن توی گل، انگار یه دنیای جدید باز شد. اون نرمی، اون انعطاف... هیچی کم نداشت از درمان ریشه یا ترمیم یه دندون! ولی فرقش این بود که اینجا خبری از استرس نبود. خراب می‌شد؟ اشکالی نداشت. له می‌شد؟ از اول.
تو مطب، اشتباه یعنی درد برای بیمار. اینجا، اشتباه فقط بخشی از مسیر بود.
دو ساعت با گل ور رفتم تا یه چیزی شبیه لیوان ساختم. البته بیشتر شبیه فنجون کج و معوج بود، ولی واسه من اندازه یه اثر هنری باارزش بود.
اون روز فهمیدم چقدر خوبه آدم گاهی از دنیای حرفه‌ای خودش فاصله بگیره، بره یه جا که هیچی بلد نیست، و از صفر شروع کنه. حتی اگه یه لیوان کج باشه، حس ساختنش با دستای خودت یه جور لذت خاص داره که تو هیچ مطب و درمانی نیست.
از اون روز به بعد، هر وقت حس می‌کنم ذهنم گره خورده، یاد اون گل و چرخ و آرامش کارگاه می‌افتم. شاید اگه دندون پزشکی رو انتخاب نمیکردم قطعا سمت سفالگری میرفتم اما مطمئنم که به عنوان شغل دوم و تفریحی برای ارامش خودم بهش فکر میکنم .

من دندان‌پزشکم. سال‌هاست که در این حرفه مشغول به کارم و عمل‌های زیادی رو انجام دادم، اما راستش هیچ‌کدوم از اون‌ها مثل این یکی نبود... چون این بار، بیماری که روی یونیت نشسته بود، خواهر خودم بود.

وقتی خواهرم بهم گفت که برای جراحی کاشت ایمپلانت آماده‌ست و می‌خواد بیاد پیش خودم، از یه طرف خوشحال شدم که بهم اعتماد کرده، و از یه طرف، یه استرس عجیبی تو دلم افتاد. نه به‌خاطر سختی جراحی چون به مهارتم ایمان داشتم بلکه چون پای خواهرم  وسط بود. نمی‌خواستم حتی کوچک‌ترین مشکلی پیش بیاد.

تصمیم گرفتم که این جراحی رو تو کلینیک دندان‌پزشکی اپکس انجام بدم؛ جایی که سال‌هاست توش کار می‌کنم و به تیمش اعتماد کامل دارم. همه‌چیز از همون اول با دقت برنامه‌ریزی شد: از مشاوره‌ی اولیه تا بررسی کامل وضعیت فک و طراحی دقیق برای کاشت.

روز جراحی، همه چیز آماده بود. خواهرم نگران بود، خودمم بی‌اختیار یه ذره بیشتر از همیشه مضطرب بودم. ولی واقعیتش اینه که اون روز، تیم حرفه‌ای اپکس مثل همیشه کنارم بودن. از دستیار گرفته تا مسئول استریل و حتی همکارای دیگه‌ام همه با دقت و آرامش کمک کردن تا این جراحی دقیق و بدون هیچ مشکلی انجام بشه.

وقتی آخر کار، لبخند رضایت رو روی صورت خواهرم دیدم، تمام استرسم ریخت. یه حس خاصی داشتم، ترکیبی از غرورو  آرامش، . با خودم گفتم اگه این تجربه تو جای دیگه‌ای بود، شاید انقدر راحت نمی‌تونستم از پسش بربیام.

صادقانه بگم، اگه تیم متخصص کلینیک دندان‌پزشکی اپکس و فضای حرفه‌ای و منظم اونجا نبود، این تجربه نمی‌تونست انقدر خوب و بی‌نقص پیش بره.

این یه تجربه متفاوت و خاص برای من بود، که نشون داد چقدر همراهی یه تیم خوب می‌تونه فشارها رو کم کنه و کیفیت کار رو بالا ببره. برای هر کسی که دنبال جراحی ایمپلانت در رشت هست، دلم می‌خواد با اطمینان کامل بگم: اپکس، یه انتخاب امن و حرفه‌ایه.

سلام من همون دندون پزشکیم که تجریاتشو با شما در میون میزاره 
قطعا برای هممون سخت ترین لحظات نشستن زیر دست دندون پزشکه اونم با دهنی باز 
وقتی که تمام دیدت فقط صورت و دست دندون پزشکه 
تا وقتی که خودم به عنوان مریض زیر دست دندون پزشک نشستم و بیشتر از هر موقعی مراجعه کننده هامو درک کردم 
این تجربه باعث شد تا بیشتر از هر وقتی مراقب دندونام باشم و هر شیش ماه برای مراقبت روتینم به دندون پزشکی مراجعه کنم
اما این بار می خوام یه کار متفاوت کنم و از یه کلینیک متفاوت وقت گرفتم تا در کنار مراقبت روتینم فضاهای متفاوت کلینیک هارم ببینم و بتونم بهترین خدماتو براتون لیست کنم تابتونین بهترین انتخاب ممکنو داشته باشین 

من همیشه اون طرف یونیت نشسته بودم، با روپوش سفید، ابزارای استریل و لبخندی مطمئن برای آرامش دادن به بیمار. اما یه روز بالاخره نوبت خودم شد. یکی از دندون‌های آسیای پایینم ترک برداشت و دیگه کاری براش نمی‌شد کرد جز کشیدن و جایگزینی با ایمپلنت.

راستش، تا خودم بیمار نشدم، نمی‌دونستم ترس واقعی از صدای دریل و کشیدن دندون چیه! اون روز که روی یونیت نشستم و به سقف خیره شدم، همکارم ماسک زد و شروع کرد، حس کردم چقدر بیمارا بهم اعتماد می‌کنن. بعد از جراحی، تورم و درد رو تجربه کردم، شب نتونستم بخوابم و چند روز بعد، تازه فهمیدم چقدر مراقبت بعد از درمان مهمه.

تجربه بیمار بودن باعث شد اخلاق کاریم هم عوض شه. الان بیشتر با بیمارا هم‌دردی می‌کنم، آرومتر برخورد می‌کنم و حتی موزیکی که تو کلینیک پخش می‌کنم، دقت بیشتری روش دارم. گاهی لازمه بری اون سمت صندلی تا بفهمی چطور باید با اونایی که درد دارن، مهربون‌تر باشی.